ที่ตั้ง 
อยู่ในภาคใต้ของ สปป. ลาว ห่างจากนครหลวงเวียงจันทน์ 815 กิโลเมตร ไม่มีพรมแดนติดกับไทย

ภูมิประเทศ

พื้นที่ทั้งหมด 7,665 ตร.กม. โดย 95 % เป็นภูเขาและที่ราบสูง เขตภูเขาอยู่ทางทิศตะวันออก แล้วค่อยๆ ราบไปหาที่ราบต่ำจำปาสักทางทิศตะวันตก  แบ่งพื้นที่แขวงฯ ดังนี้

• มีที่ดินสำหรับการเพาะปลูก 42,974 เฮกตาร์ ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ 13,842 เฮกตาร์ ที่ดินทำนา 8,600 เฮกตาร์ 

ภูมิอากาศ 
แตกต่างกันตามลักษณะพื้นที่ ดังนี้

• เมืองดากจึง และเมืองท่าแตง ซึ่งอยู่ในเขตภูเขาและที่สูง อุณหภูมิสูงสุด 33 – 35 องศา อุณหภูมิต่ำสุด 3 – 5 องศา ปริมาณน้ำฝน ประมาณ 2500 มม./ปี
• เมืองกะลืม และเมืองละมาม อากาศร้อน อุณหภูมิเฉลี่ย 24 – 25 องศา ปริมาณน้ำฝนประมาณ 1500 มม./ปี 

การแบ่งเขตการปกครอง 
4 เมือง ได้แก่ ละมาม ท่าแตง ดากจึง กะลืม 

ประชากร

• ประชากรในแขวงฯ ประมาณ 129,000 คน (2563)
• ความหนาแน่นของประชากร 16 คน/ตร.กม.
• ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์ มีแรงงานที่ประกอบอาชีพ ในภาคอุตสาหกรรมประมาณ 1,000 คนเท่านั้น
• มี 10 ชนเผ่า จำนวนมากที่สุดได้แก่ เผ่ากะตู้ (มีเผ่านี้ที่บ้านกันดอยในเขตเมือง) กะเหรี่ยง อาลัก ส่วนจำนวนน้อยที่สุด ได้แก่เผ่าละวี ซึ่งมีเพียง 3 บ้าน 

รายได้ต่อหัวต่อปี

• 426 ดอลลาร์สหรัฐ (ปี 2555) เศรษฐกิจขยายตัวร้อยละ 10.95 (เทียบกับปี 2005 ที่มีรายได้ต่อหัวต่อปี 215 ดอลลาร์สหรัฐ) 
• ประชากรร้อยละ 42 ยากจน เป็นหนึ่งในแขวงที่ยากจนที่สุดของ สปป. ลาว โดยเมืองดากจึง และเมืองกะลืม เป็น 2 ใน 47 เมืองที่ยากจนที่สุดใน สปป.ลาว 

จุดเด่นของแขวง

• เนื้อที่ส่วนใหญ่เป็นที่สูงและภูเขา จึงอุดมสมบูรณ์ด้านธรรมชาติ ป่าไม้ แร่ธาตุ แม่น้ำลำธาร ที่เหมาะแก่การสร้างเขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำ
• มีชายแดนติดต่อกับเวียดนามที่จังหวัดกวางนัม และมีเส้นทางออกสู่ทะเลที่ดานังและบิงดิง 

ทรัพยากรธรรมชาติ

การเกษตร

• สินค้าสำคัญ คือ ยางพารา กาแฟ เร่ว (หมากแหน่ง) ปลูกหม่อนเลี้ยงไหม ข้าวโพด มันสำปะหลัง ถั่วเหลือง ถั่วเขียว ถั่วลิสง 
• การเลี้ยงสัตว์ ได้แก่ วัว ควาย หมู แพะ สัตว์ปีกและปลา โดยเฉพาะวัวที่ส่งออกไปเวียดนามได้ราคาดี 
   

การอุตสาหกรรม

• มีโรงงาน 394 แห่ง (แบ่งเป็นโรงงานขนาดใหญ่ 6 แห่ง ขนาดกลาง 3 แห่ง ที่เหลือเป็นโรงงานขนาดเล็ก) นอกจากนี้ ยังมีโรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์ 32 แห่ง
• สินค้าหัตถกรรมที่สำคัญ คือ หัตถกรรมจักสาน และผ้าทอชนเผ่าอาลักและเผ่าตาเหลียง ที่ได้รับความนิยมทั้งภายในและต่างประเทศ 
   

การค้ากับต่างประเทศ

• การลงทุนจากต่างประเทศในแขวงเซกองเพิ่มขึ้น (โดยเฉพาะเวียดนาม) ในปี 2008 มีการลงทุนจากต่างประเทศ 10 โครงการ (เป็นด้านกสิกรรมและป่าไม้ ร้อยละ 97)
• รายชื่อเอกชนไทยลงทุนในแขวงเซกอง จำนวน 4 บริษัท ได้แก่

1)โรงงานทนงศักดิ์เฟอร์นิเจอร์ผลิตเฟอร์นิเจอร์  
2)บริษัทอุตสาหกรรมไม้ ไม้สาละวัน ปลูกยางพารา  
3)บริษัท MMT 2005 จำกัด ปลูกพืชอุตสาหกรรม  
4)บริษัทสุกสะหวันการเกษตร ปลูกไม้กฤษณา

• สินค้าส่งออก ได้แก่ ผลิตภัณฑ์ไม้ (ร้อยละ 68 ของสินค้าส่งออก) สินค้าหัตถกรรม และของป่า
• สินค้านำเข้า ได้แก่ สินค้าอุปโภคบริโภค เครื่องจักรที่ทันสมัย อุปกรณ์ก่อสร้างและอื่นๆ 
   

จุดผ่านแดน 
จุดผ่านแดนถาวร 1 จุด คือ 
1. ด่านดากตะออก (เมืองดากจึง แขวงเซกอง) – ด่านนามยาง (เมืองนามยาง จังหวัดกวางนัม เวียดนาม) 

ด่านท้องถิ่น 2 จุด คือ 
1. ด่านตาวาง (เมืองกะลืม แขวงเซกอง) – ด่านอาเดิด (เมืองอาเลื่อย จังหวัดเถื่อเทียนเว้ เวียดนาม) 
2. ด่านดากปรา (เมืองดากจึง แขวงเซกอง) – ด่านดากเบอโร (เมืองดากไล จังหวัดกอนตูม เวียดนาม) 
 

ธนาคาร 
มี 2 แห่ง คือ ธนาคารพัฒนาลาว และธนาคารส่งเสริมกสิกรรม 

การท่องเที่ยว

• แขวงเซกองมีแหล่งท่องเที่ยวที่ขึ้นบัญชีแล้ว 19 แห่ง เป็นแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ 10 แห่ง เช่น น้ำตกตาดหัวคน น้ำตกตาดแฝก น้ำตกตาดเฮีย น้ำตกตาดตะมอรอน และแก่งหลวง (เป็นน้ำตกธรรมชาติที่สวยงามแต่ยังไม่มีการปรับปรุงเพื่อรองรับการท่องเที่ยว) แหล่งท่องเที่ยววัฒนธรรม 4 แห่ง และแหล่งท่องเที่ยวประวัติศาสตร์ 5 แห่ง 
• มีที่พักและร้านอาหารจำนวนไม่มาก และยังต้องพัฒนาคุณภาพ (แขวงฯ ต้องการการลงทุนพัฒนาด้านที่พัก ร้านอาหาร ห้องประชุม และพัฒนาบุคลากรบริการ) 
   

คมนาคม